Systeemperspectief
Een evaluatie door dr. Pieter Veen van de Vrije Universiteit (2015) beschrijft de potentie van Learning Together in Nederland: “Het leerreview richt zich op hoe het komt dat de casus zich heeft voorgedaan, zoals die zich heeft voorgedaan. Dit systeemperspectief richt zich dus niet op de maker van de fout als een schuldige, maar op het patroon in de samenwerking dat geleid heeft tot het incident, of het in ieder geval niet voorkomen heeft. De betrokkenen zijn daarbij getuigen, ervaringsdeskundigen en onderzoekers tegelijkertijd. Het review beoogt informatie op te leveren die helpt het systeem te verbeteren” Zijn conclusie is dat de leerreviews in het licht van het complexe vraagstuk van kindveiligheid van grote betekenis zijn: “De benadering en het gedachtegoed van Learning Together past goed bij de transformatie”.

Leren van incidenten vraagt methodisch handelen, maar is veel meer dan een methodiek. Het is vooral een attitude/cultuur in organisaties. De visie om van je fouten te leren raakt het hart van een organisatie. Dat gaat heel ver, tot organisatieontwikkeling en leiderschapsvisie toe. Daarom is het zo belangrijk dat bestuurders van instellingen en overheid achter die leervisie staan, zodat een veilige situatie ontstaat die reflectie op die moeilijke ervaringen mogelijk maakt in plaats van angst voor het moeten verantwoorden.

[1] “Over fysieke veiligheid van kinderen, Themastudie: themastudie naar voorvallen van kindermishandeling met (bijna) fatale afloop”, Onderzoeksraad voor Veiligheid, januari 2011.

[1]Veen, Pieter M. e.a., “Bij jeugdzorgincidenten openen LT-reviews de praktijk”, Zijlstra Center, Vrije Universiteit, Amsterdam, maart 2015.